Atlantis opent swingend zijn deuren

Atlantis. Als ik dat woord hoorde, dacht ik altijd aan de teloorgang van een – wellicht fictief – welvarend continent van bewoners die technisch superieur waren aan de huidige mens. Een mythisch stuk land, ooit gezonken maar nooit vergeten. De helderziende Edgar Cayce heeft ooit verklaard dat Atlantis herontdekt zal worden, herrezen uit het water.

Fenix

Als ik nu dat woord Atlantis hoor, denk ik aan de Floriade in Almere, 4 miljoen euro gemeentegeld voor een verplaatsing naar Almere Poort, lekker wokken, een herrijzenis uit de aarde en last but not least: een officiële opening van wokrestaurant Atlantis op vrijdag 16 februari 2018, met lekkere livemuziek van Jamy’s Jazz Band. Veel sax, iets minder fluit en een snufje basfluit van Jamy Westerveld, begeleid door een pianist (Alwin Kluit), drummer (Jules Monen) en bassist Lucas Suringar). Een jazzy wokmiddag en -avond, startend om 15.00 uur. Wie wil daar nu niet bij zijn?

 

Anders Oosterterp

Muziek geeft kleur aan het leven

We leven in een wereld van uitersten. Aan de ene kant een daad van agressie van Amri door op een kerstmarkt in Duitsland dood en verderf te zaaien met een Jamy Westerveldgestolen vrachtwagen. En aan de andere kant een nagellakactie van de 6-jairige ongeneeslijk zieke Tijn die daarmee ruim 1 miljoen euro binnen weet te halen bij Serious Request voor het goede doel. Allebei acties van mensen zonder toekomstperspectief. Waarbij de één kiest voor de duistere kant, en de ander voor de zonnige kant van het leven.

Geluksgevoel

Het is de kunst om toch het fijne van het leven te zien, de zon te beleven. Ook als de wolken deze zo nu en dan verduistert. Waar haalt men het geluksgevoel uit? Het verschilt per persoon. Toch is er een element dat voor velen de zon in het hart doet schijnen en dat is muziek.

Muziek geeft kleur

d806-0124Een week geleden speelde Jamy’s Jazz Band op een bruiloft in Tiel. Ruim 70 genodigden genoten van het gebeuren, dat muzikaal ondersteund werd door de wonderlijke, aanstekelijke sax- en fluitklanken van Jamy Westerveld, die werd begeleid door bassist Lucas Suringar en pianist Alwin Kluit.

Zonniger

Muziek verwarmt, verbindt en doet soms oude vetes wegsmelten. Vandaag bedacht ik: ‘Wat zou het mooi zijn als de Amri’s van deze wereld een stukje muziek van Jamy’s Jazz Band in hun ziel zouden krijgen. De wereld zou er waarschijnlijk aanzienlijk zonniger door worden.’

 

André Westerveld

Uitmarkt, ABN AMRO en culturele kansen

jamy UitmarktToekomstige optredens van Jamy’s Jazz Band op ABN AMRO gelegenheden. Met die insteek benaderde ik recent de bank. Om uiteindelijk te belanden in een muziektalenten-‘wedstrijd’: https://talentstage.abnamro.nl/talent/103. Met als inzet een aantal minuten podiumtijd op de Uitmarkt (het ABN AMRO Podium op Museumplein).

Stem op Jamy

De ‘wedstrijd’ bestaat eruit zoveel mogelijk stemmen te verzamelen met een gedownload filmpje van 15 seconden. Het stemmen gaat simpel: naar het filmpje gaan en op het witte hart in de groene cirkel drukken.

Uitmarkt

Vijftien seconden om jouw talent naar voren te laten komen. Dat is niet veel. Toch maar gedaan. Want drie talenten krijgen een leuke publiciteit met hun act op de Uitmarkt; twee talenten uit de top tien worden geselecteerd door een jury met onder meer Karin Bloemen, een derde via een wildcard.

Partner van de Toekomst

Wie weet, resulteert een podiumplek bij de Uitmarkt uiteindelijk in optredens bij passende gelegenheden van de bank. En wordt ABN AMRO voor Jamy’s Jazz Band toch nog Dé Partner van de Toekomst’. Want dat was uiteindelijk de eerste insteek…

André Westerveld

The Change

the lau2De wereld is op hol geslagen. Politiegeweld, intimidatiepolitiek, oorlogen om de macht, een stroom aan vluchtelingen die tussen wal en schip raken, nergens echt gewenst. Zangers en rappers laten weer hun onvrede blijken in protestsongs, in een muzikale poging mensen aan het denken te zetten.

Zomerhit met melancholie

Het kan anders, het moet anders, de wereld moet bevrijd worden van het wantrouwen, de haat, het geweld. De uitgebrachte song The Change van Joggo Ft. Chantelle Ernandez is een zachte boodschap tegen bloedvergieten, tegen oorlog. Het is een wanhopige vraag naar meer verdraagzaamheid, onderlinge vrede. Een verzoeksong die opmerkelijk genoeg klinkt als een vrolijke zomerhit met melancholie naar vroegere zomers toen de hitte nog draaglijk waren en de nachten verkoelend waren.

Song moet pakkend zijn

Is die ogenschijnlijke tegenstrijdigheid tussen lyric en melody misplaatst? Geenszins. Prince doet hetzelfde met zijn protestsong Baltimore. Een song moet pakkend zijn, in tekst en in melodie. The Change is dat zeker. Ergens in de song geven Joggo en Chantelle aan dat we één zijn; dat wat je de gemeenschap aandoet, je jezelf aandoet. Intussen geeft de melodie je het gevoel dat je tussen tussen vers te plukken fruitbomen loopt, dat je het groene gras onder je blote voeten voelt kriebelen terwijl de zon de huid een aangenaam gevoel geeft onder het genot van een zacht verkoelende bries. Het gevoel van vrede, het idee dat het vandaag beter zal gaan en we eigenlijk allemaal het zelfde willen: een beetje erkenning en veel liefde.

 

André Westerveld

Thé Lau was van iedereen

the lauDe man met de rauwe warme stem is overleden. Een bijzondere man en daarom wil ik toch even stilstaan bij zijn dood. Ik vond en vind zijn nummers mooi, vaak ontroerend, maar was geen fervent fan van Thé Lau of zijn band The Scene. Toch trof het nieuws mij onaangenaam. Ik werd plots overvallen door een droef gevoel.

De wereld was van Thé Lau

Ja, de man hád gewoon wat. Volgens mij was het ook een persoon die iedereen voor zich innam. Je kon hem simpelweg niet niet sympathiek vinden. Deze innemende man is niet meer. De wereld is van iedereen. Maar dan zonder Thé Lau, helaas. Maar nog wel met zijn songs, gelukkig.

André Westerveld

Weekendje Oosterpoort – Tivoli – Paradiso

Zanger Joggo komt op zijn typisch relaxte manier aangesloft. Hij haalt z’n draadloze microfoon tevoorschijn. De tas wordt weggezet, z’n gecapuchoneerde legerjack houdt hij aan en de muts wijkt niet van z’n hoofd. Als ik ernaar kijk, krijg ik het al warm. Maar het staat wel stoer. De rest druppelt ook de repetitieruimte binnen. Backing vocalist Tashell maakt sierlijk en ‘ontkroesd’ haar entree, lange diep donkerbruine krulloze haren tot over de schouders. Het heeft wel wat, al geef ik de voorkeur aan haar natuurlijke krullen. Even later komt ook banking vocalist Chantal statig binnen geschreden, als een Afrikaanse koningin.  En wéér door haar broek gescheurd. Een stuk knie piept verleidelijk tussen de groene rafelranden van de broekstof door. ‘Nee joh, dat hóórt zo’, benadrukt ze de generatiekloof. ‘En dat doe ik gewoon zelf. Da’s goedkoper dan zo’n broek met bewuste scheur te kopen.’

Gruwelijk en wreed

paradisoHet is de een-na-laatste repetitie voor het drieluik Oosterpoort-Tivoli-Paradiso. Dat klinkt als een Bermudadriehoek in Nederland. Maar het is daadwerkelijk het drietal optredens van Joggo & Jah Livity in het komend weekend. Er is door iedereen hard geoefend. Backing ‘vogels’ Tashell en Chantal klinken als een orkestje nachtegalen bij een magische zonsondergang: zuiver op elkaar afgestemd, verleidelijk, zwoel. Riffo speelt duidelijk strakker dan in de vorige repetitie. De samenwerking tussen bassist en drummer Djempa gaat aanzienlijk soepeler dan voorheen. En gitarist Jacq begint nu langzaam maar zeker de schroom van zich af te gooien; z’n samenspel met Jamy in met name de solo van het intro zijn zoals Joggo zegt ‘Gruwelijk, wreed, waanzinnig’, hetgeen vrij vertaald voor de 40-plussers betekent: ‘Erg gave solo’s, zeer mooi op elkaar afgestemd. ‘

Fantastisch

Het is mooi te zien hoe de band, als een ontluikende bloem, vorm begint te krijgen, naar elkaar toe begint te groeien. ‘Goed’ is duidelijk ‘Beter’ geworden, en ‘Fantastisch’ gluurt zo nu en dan al om de hoek. Kwestie van tijd en dan is ‘Beter’ ook geschiedenis.

André Westerveld

Muzikale revoluties

Het is de dag nadat ik een lint wc-papier in de fik joeg – puur uit nieuwsgierigheid naar het effect – en daarmee bijna het ouderlijk huis in de hens steek. Maar dat terzijde. Het is begin 1983, anderhalve maand nadat Michael Jackson met zijn Thriller de muziekwereld compleet op z’n kop heeft gezet. Ik loop weer eens wat achter de feiten aan en leg mijn nieuwste aanwinst trots op de platenspeler. En weet vervolgens niet wat mij overkomt. Wanna Be Startin’ Something schalt uit de B&O- luidsprekers van mijn vader.

Dansen

Ik kan mijn benen niet meer in bedwang houden. Ongekende muziek van MJ die door mijn hele lichaam vloeit en een ongelooflijke vreugde veroorzaakt. Ik – die met geen stok de dansvloer op ben te krijgen –  begin spontaan te dansen in de huiskamer. Helemaal alleen, ouders zijn boodschappen halen in het centrum en broertje lief is bezig zware dumbells omhoog te tillen in de gym. Ik tol, spin, hef mijn armen boven m’n hoofd en ben intens gelukkig.

Revolution Warriors

Joggo & Jah Livity Tour boekje1kopieNieuwe indringende muziekervaringen als bij Thriller zijn zeer zeldzaam, zo weet ik nu, ruim 30 jaar later. Soms weet nieuwe muziek mij nog wel eens verrassen. En dan voel ik mij een klein beetje als 30 jaar geleden. Zojuist heb ik weer een soortgelijke ervaring. Dat vrolijke lichte gevoel in mijn borst. De onbedwingbare neiging te gaan dansen, ogen dicht, handen in de hoogte en helemaal los gaan op de muziek. Ditmaal geen lp, maar een song van de cd Conscious Love van Joggo: Revolution Warriors. Helemaal te gek.

André Westerveld

Joggo = bewuste liefde 4 reggae

publiek joggoQueen heeft Love Of My Live, The Stones Angie, U2 One. Fleetwood Macs Songbird laat ieders ziel huilen, bij Purple Rain van Prince hoop je haast – ongeacht de verontreinigende werking – op paarse regen, Michael Jacksons Liberian Girl perst het laatste restje wanhoop uit iemands tenen. En Joggo laat luisteraars smelten onder Love Is.

Love is…

Iedereen die de song hoort – op radio, YouTube of iTunes – moet wensen dat hij er live bij is geweest. Achtergrondzangeressen doorbreken de mist met hun fantastische tweeklank, een ziel doordringende basgitaar, het eenzame geluid van een elektrische gitaar, de indringende maatgever achter de zwartwitte toetsen… En dan de geweldige stem van Joggo Seedorf! Love Is. En dat is slechts één van de fantastische songs die de band heeft.

Joggo in Tivoli & Oosterpoort

Op 27 juni treedt de reggaeformatie op in Oosterpoort, Groningen. Om een dag later in Utrecht neer te strijken voor een spetterend optreden in Tivoli. Opzwepende songs als Love and Peace, Revolution Warriors en Everytime I Go Away worden afgewisseld door de rustigere Come Down en Love Is. Wat goed is, komt snel. En dat is duidelijk van toepassing op Joggo Jah Livety, de band van Joggo Seedorf.

On stage

Jacq Nagelhout op gitaar, Djempa Accord achter de drums, Winston Roos op basgitaar, Riffo Terhaar achter keyboard(s), Jamy Westerveld op sax & fluit, backing vocals: Tashell Slagtand & Chantal Vanenburg en natuurlijk leadzanger Joggo Seedorf.
Zie ook www.joggo.com en www.sandernesta.com.