Galerie KVNSMARCT opent haar deuren

Over smaak valt niet te twisten. De beleving van kunst is een individuele beleving, waar men veel genot uit kan halen. Zoals een exquise gerecht de smaakpapillen van iemand kan doen ontploffen, zo kan het aanschouwen van een kunstwerk iemand het gevoel geven van ongekend genot.

Jamy's SelmerIn de Ootmarsumse Kapelstraat opent Peter Meindert samen met onder andere kunstenares IJkje Abeln Galerie KVNSMARCT. Dat gebeurt komende zaterdag om 16.00 uur.

De muzikale kunst wordt verzorgd door Jamy Westerveld, die haar improvisatie art zal tentoonspreiden op haar dwarsfluit en bijzondere altsax uit 1956.

André Westerveld

The Change

the lau2De wereld is op hol geslagen. Politiegeweld, intimidatiepolitiek, oorlogen om de macht, een stroom aan vluchtelingen die tussen wal en schip raken, nergens echt gewenst. Zangers en rappers laten weer hun onvrede blijken in protestsongs, in een muzikale poging mensen aan het denken te zetten.

Zomerhit met melancholie

Het kan anders, het moet anders, de wereld moet bevrijd worden van het wantrouwen, de haat, het geweld. De uitgebrachte song The Change van Joggo Ft. Chantelle Ernandez is een zachte boodschap tegen bloedvergieten, tegen oorlog. Het is een wanhopige vraag naar meer verdraagzaamheid, onderlinge vrede. Een verzoeksong die opmerkelijk genoeg klinkt als een vrolijke zomerhit met melancholie naar vroegere zomers toen de hitte nog draaglijk waren en de nachten verkoelend waren.

Song moet pakkend zijn

Is die ogenschijnlijke tegenstrijdigheid tussen lyric en melody misplaatst? Geenszins. Prince doet hetzelfde met zijn protestsong Baltimore. Een song moet pakkend zijn, in tekst en in melodie. The Change is dat zeker. Ergens in de song geven Joggo en Chantelle aan dat we één zijn; dat wat je de gemeenschap aandoet, je jezelf aandoet. Intussen geeft de melodie je het gevoel dat je tussen tussen vers te plukken fruitbomen loopt, dat je het groene gras onder je blote voeten voelt kriebelen terwijl de zon de huid een aangenaam gevoel geeft onder het genot van een zacht verkoelende bries. Het gevoel van vrede, het idee dat het vandaag beter zal gaan en we eigenlijk allemaal het zelfde willen: een beetje erkenning en veel liefde.

 

André Westerveld

Thé Lau was van iedereen

the lauDe man met de rauwe warme stem is overleden. Een bijzondere man en daarom wil ik toch even stilstaan bij zijn dood. Ik vond en vind zijn nummers mooi, vaak ontroerend, maar was geen fervent fan van Thé Lau of zijn band The Scene. Toch trof het nieuws mij onaangenaam. Ik werd plots overvallen door een droef gevoel.

De wereld was van Thé Lau

Ja, de man hád gewoon wat. Volgens mij was het ook een persoon die iedereen voor zich innam. Je kon hem simpelweg niet niet sympathiek vinden. Deze innemende man is niet meer. De wereld is van iedereen. Maar dan zonder Thé Lau, helaas. Maar nog wel met zijn songs, gelukkig.

André Westerveld

Weekendje Oosterpoort – Tivoli – Paradiso

Zanger Joggo komt op zijn typisch relaxte manier aangesloft. Hij haalt z’n draadloze microfoon tevoorschijn. De tas wordt weggezet, z’n gecapuchoneerde legerjack houdt hij aan en de muts wijkt niet van z’n hoofd. Als ik ernaar kijk, krijg ik het al warm. Maar het staat wel stoer. De rest druppelt ook de repetitieruimte binnen. Backing vocalist Tashell maakt sierlijk en ‘ontkroesd’ haar entree, lange diep donkerbruine krulloze haren tot over de schouders. Het heeft wel wat, al geef ik de voorkeur aan haar natuurlijke krullen. Even later komt ook banking vocalist Chantal statig binnen geschreden, als een Afrikaanse koningin.  En wéér door haar broek gescheurd. Een stuk knie piept verleidelijk tussen de groene rafelranden van de broekstof door. ‘Nee joh, dat hóórt zo’, benadrukt ze de generatiekloof. ‘En dat doe ik gewoon zelf. Da’s goedkoper dan zo’n broek met bewuste scheur te kopen.’

Gruwelijk en wreed

paradisoHet is de een-na-laatste repetitie voor het drieluik Oosterpoort-Tivoli-Paradiso. Dat klinkt als een Bermudadriehoek in Nederland. Maar het is daadwerkelijk het drietal optredens van Joggo & Jah Livity in het komend weekend. Er is door iedereen hard geoefend. Backing ‘vogels’ Tashell en Chantal klinken als een orkestje nachtegalen bij een magische zonsondergang: zuiver op elkaar afgestemd, verleidelijk, zwoel. Riffo speelt duidelijk strakker dan in de vorige repetitie. De samenwerking tussen bassist en drummer Djempa gaat aanzienlijk soepeler dan voorheen. En gitarist Jacq begint nu langzaam maar zeker de schroom van zich af te gooien; z’n samenspel met Jamy in met name de solo van het intro zijn zoals Joggo zegt ‘Gruwelijk, wreed, waanzinnig’, hetgeen vrij vertaald voor de 40-plussers betekent: ‘Erg gave solo’s, zeer mooi op elkaar afgestemd. ‘

Fantastisch

Het is mooi te zien hoe de band, als een ontluikende bloem, vorm begint te krijgen, naar elkaar toe begint te groeien. ‘Goed’ is duidelijk ‘Beter’ geworden, en ‘Fantastisch’ gluurt zo nu en dan al om de hoek. Kwestie van tijd en dan is ‘Beter’ ook geschiedenis.

André Westerveld

Muzikale revoluties

Het is de dag nadat ik een lint wc-papier in de fik joeg – puur uit nieuwsgierigheid naar het effect – en daarmee bijna het ouderlijk huis in de hens steek. Maar dat terzijde. Het is begin 1983, anderhalve maand nadat Michael Jackson met zijn Thriller de muziekwereld compleet op z’n kop heeft gezet. Ik loop weer eens wat achter de feiten aan en leg mijn nieuwste aanwinst trots op de platenspeler. En weet vervolgens niet wat mij overkomt. Wanna Be Startin’ Something schalt uit de B&O- luidsprekers van mijn vader.

Dansen

Ik kan mijn benen niet meer in bedwang houden. Ongekende muziek van MJ die door mijn hele lichaam vloeit en een ongelooflijke vreugde veroorzaakt. Ik – die met geen stok de dansvloer op ben te krijgen –  begin spontaan te dansen in de huiskamer. Helemaal alleen, ouders zijn boodschappen halen in het centrum en broertje lief is bezig zware dumbells omhoog te tillen in de gym. Ik tol, spin, hef mijn armen boven m’n hoofd en ben intens gelukkig.

Revolution Warriors

Joggo & Jah Livity Tour boekje1kopieNieuwe indringende muziekervaringen als bij Thriller zijn zeer zeldzaam, zo weet ik nu, ruim 30 jaar later. Soms weet nieuwe muziek mij nog wel eens verrassen. En dan voel ik mij een klein beetje als 30 jaar geleden. Zojuist heb ik weer een soortgelijke ervaring. Dat vrolijke lichte gevoel in mijn borst. De onbedwingbare neiging te gaan dansen, ogen dicht, handen in de hoogte en helemaal los gaan op de muziek. Ditmaal geen lp, maar een song van de cd Conscious Love van Joggo: Revolution Warriors. Helemaal te gek.

André Westerveld

Joggo = bewuste liefde 4 reggae

publiek joggoQueen heeft Love Of My Live, The Stones Angie, U2 One. Fleetwood Macs Songbird laat ieders ziel huilen, bij Purple Rain van Prince hoop je haast – ongeacht de verontreinigende werking – op paarse regen, Michael Jacksons Liberian Girl perst het laatste restje wanhoop uit iemands tenen. En Joggo laat luisteraars smelten onder Love Is.

Love is…

Iedereen die de song hoort – op radio, YouTube of iTunes – moet wensen dat hij er live bij is geweest. Achtergrondzangeressen doorbreken de mist met hun fantastische tweeklank, een ziel doordringende basgitaar, het eenzame geluid van een elektrische gitaar, de indringende maatgever achter de zwartwitte toetsen… En dan de geweldige stem van Joggo Seedorf! Love Is. En dat is slechts één van de fantastische songs die de band heeft.

Joggo in Tivoli & Oosterpoort

Op 27 juni treedt de reggaeformatie op in Oosterpoort, Groningen. Om een dag later in Utrecht neer te strijken voor een spetterend optreden in Tivoli. Opzwepende songs als Love and Peace, Revolution Warriors en Everytime I Go Away worden afgewisseld door de rustigere Come Down en Love Is. Wat goed is, komt snel. En dat is duidelijk van toepassing op Joggo Jah Livety, de band van Joggo Seedorf.

On stage

Jacq Nagelhout op gitaar, Djempa Accord achter de drums, Winston Roos op basgitaar, Riffo Terhaar achter keyboard(s), Jamy Westerveld op sax & fluit, backing vocals: Tashell Slagtand & Chantal Vanenburg en natuurlijk leadzanger Joggo Seedorf.
Zie ook www.joggo.com en www.sandernesta.com.

 

Dodenherdenking, Love and Peace en Joggo

dodenherdenkingStilstaan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en oorlogen die nadien hebben plaatsgevonden – en nog steeds plaatsvinden. Ik hecht er veel waarde aan. Mijn opa heeft actief meegewerkt aan het vervalsen van voedselbonnen voor het verzet, verborgen achter het huis, in de tuin. Met gevaar voor eigen leven en dat van zijn gezin (vrouw en 8 kinderen).

Keuzes maken

Mijn opa, nooit gekend, is een voorbeeld voor mij, als ik – zoals iedereen wel eens – voor zo’n dilemma kruispunt sta en mezelf moet afvragen: denk ik aan mezelf of kies ik ervoor anderen te helpen? Hoe het verder is gegaan met mijn opa? Op 1e kerstdag 1943 is hij overleden aan een tumor in zijn hoofd. Saillant detail: enkele dagen later klopte een vrouw aan de deur om te melden dat hij moest onderduiken omdat ‘de Duitsers ervan wisten’.

Peace and Love

1940-1945. Het waren hectische, verwarrende tijden. De één hield zich koest, de ander werd vriendjes met de vijand. En dan waren er mensen die in deze barre periode standvastig bleven streven naar Peace & Love. Daar dacht ik aan toen ik de gelijknamige song van Joggo vandaag beluisterde. Joggo, de band waar Jamy sinds vorige week vrijdag deel van uitmaakt. Peace and Love; als we ons daar aan vast blijven houden, ziet de toekomst er toch wat rooskleuriger uit.

Wil je live Peace and Love beluisteren? Joggo – met saxofonist/fluitist Jamy Westerveld – treedt op 27 juni op in Ooosterpoort, Groningen.

André Westerveld

Jamy met 4WARD live op de radio

Steve Hendrix RTW Waddingxveen

Ze is al eens op een Amerikaanse jazz radiozender te bewonderen geweest. Vlak nadat ze als 14-jarige haar eigen cd had: Steamin’ with the Titanic. En ook op radio 6 heeft Jamy ooit een kort interview gehad. ‘Pfff, niets voor mij, hoor’, sprak ze na afloop.

Live op radio

Komende zondag is Jamy Westerveld weer live te horen op de radio, met de reggaeband 4WARD. Nog geen bevrijdingsdag, maar hun muziek verlost iedere luisteraar van eventuele negatieve gevoelens. Muziek van 4WARD, daar word je blij van!

Ook benieuwd geworden? Ik zou zondag 10 mei van 16.00 – 18.00 uur dan toch even afstemmen op RTW Radio Waddinxveen, via de ether op FM 105.8 mhz, via de kabel op 103.4 mhz. Of via internet: www.rtwradio.nl . Gewoon even doen.

4WARD

De band 4WARD begeleidt tijdens dit 2 uur durend live-optreden de reggaezangers Steve Hendrix, Alvin Arrindell en Marq Marquis. Jamy is er op sax en dwarsfluit te bewonderen.

(Op Facebook vind je meer informatie over RTW FM.)

 

André Westerveld